ร้านอาหารในจีน: สำนักอาหาร จานเด่น สั่งผ่านคิวอาร์โค้ด และการบอกข้อจำกัดด้านอาหาร

อาหารเป็นเรื่องที่กังวลน้อยที่สุดและถูกประเมินต่ำที่สุดของการเดินทางในจีน น้อยประเทศที่จะมีอาหารหลากหลายเทียบเท่า ภายในประเทศเดียว รสเผ็ดชาของเสฉวน ความเบาของกวางตุ้ง ความหวานของเจียงซู และเส้นและแป้งของภาคตะวันตกเฉียงเหนือ แท้จริงคือสี่ระบบรสชาติที่ต่างกันคนละโลก แต่ความยากจริงของแขกต่างชาติมักไม่ใช่การหาอาหารกินไม่ได้ หากคือการไม่รู้ว่าจะไปที่ไหน สั่งอย่างไร ระบบสั่งอาหารผ่านคิวอาร์โค้ดใช้อย่างไร และถ้าอยากกินรสคุ้นเคยจะมีให้เลือกไหม

บทความนี้อธิบายการกินในจีนตามเจ็ดเส้นทาง ความต่างของแปดสำนักอาหาร จานเด่นของแต่ละเมืองท่องเที่ยว วิธีหาร้านที่คนท้องถิ่นกินจริง ขั้นตอนสั่งอาหารผ่านคิวอาร์โค้ด ตัวเลือกอาหารตะวันตกและฟาสต์ฟู้ดในเมืองใหญ่ วิธีหลีกเลี่ยงกับดักร้านในแหล่งท่องเที่ยว และวิธีบอกความต้องการด้านอาหารพิเศษ

1. เริ่มจากสำนักอาหาร: แปดสำนักตรงกับเมืองที่คุณอยู่

อาหารจีนแบ่งตามภูมิภาคเป็นแปดสำนัก เข้าใจความต่างแล้วจะสั่งอาหารได้ไม่ต้องเดา ตารางต่อไปนี้แสดงว่าแต่ละสำนักอยู่ที่ไหน รสเป็นอย่างไร และจานเด่นคืออะไร

ในทางปฏิบัติจะพบอาหารเสฉวน กวางตุ้ง และอาหารแป้งแบบตะวันตกเฉียงเหนือบ่อยที่สุด ข้อควรรู้ที่มีประโยชน์คือ ห้างสรรพสินค้าในเมืองใหญ่มักมีร้านอาหารต่างสำนักสี่ถึงห้าสำนักพร้อมกัน ดังนั้นต่อให้อยู่กว่างโจว การหาอาหารเสฉวนก็ไม่ยาก แต่ถ้าอยากกินรสท้องถิ่นแท้ ๆ ต้องเดินเข้าไปในเขตเมืองเก่าหรือย่านที่พักอาศัย

2. จานเด่นของแต่ละเมืองท่องเที่ยว

นี่คือจานเด่น ไม่ได้แปลว่ามีเพียงเท่านี้ สิ่งที่มักน่าแนะนำกว่าคือ ร้านอาหารบ้าน ๆ ของคนท้องถิ่น ราคาต่ำกว่าร้านในแหล่งท่องเที่ยวมาก และรสสม่ำเสมอกว่า

3. หาร้านที่คนท้องถิ่นกินจริงได้อย่างไร

• ดูว่ามีคิวไหม และใครต่อคิว ร้านที่มีคนท้องถิ่นรอ มักได้ทั้งราคาและรส ร้านที่มีแต่ผู้โดยสารรอ มักได้การตลาด
• เดินออกจากถนนหลักและประตูแหล่งท่องเที่ยว 500 เมตร ราคาหน้าร้านและถนนช้อปปิ้งสูงกว่าชัดเจน เดินออกสองช่วงตึกมักลดลงกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์
• ใช้แอปรีวิวในประเทศดูคะแนนและราคาเฉลี่ยต่อคน คะแนนเกิน 4.0 ราคากลาง และจำนวนรีวิวมากเป็นสูตรที่ปลอดภัย
• ถามเคาน์เตอร์โรงแรมหรือเจ้าหน้าที่ของเรา พวกเขารู้ดีที่สุดว่าแถวนั้นร้านไหนสะอาด เสิร์ฟเร็ว และเหมาะกับรสของแขกต่างชาติ
• ดูว่าเมนูมีรูปและภาษาอังกฤษไหม ร้านที่รับเฉพาะคนท้องถิ่นมักไม่มีเมนูอังกฤษ แต่ถ้ามีรูปก็ชี้สั่งได้ ร้านเก่าแก่ที่ไม่มีเมนูอังกฤษไม่ได้แปลว่าไม่ดี

ข้อสังเกตที่ควรจดจำ ร้านที่เดินเข้าไปแล้วได้กลิ่นควันและกลิ่นกระทะชัดเจน มักเป็นร้านที่ผัดด้วยไฟแรงสด ๆ ส่วนร้านที่แทบไม่มีกลิ่นและตกแต่งสว่างสม่ำเสมอ มักเป็นร้านอาหารสำเร็จรูปอุ่นหรือเชน ทั้งสองแบบถูกต้องตามกฎ แต่ถ้าคุณมาเพื่อรสชาติ แบบแรกน่าเข้า

4. สั่งอาหารผ่านคิวอาร์โค้ด: ขั้นตอนทั้งหมด

1. หาคิวอาร์โค้ดบนโต๊ะ มักอยู่ที่มุมโต๊ะ ผนัง หรือป้ายข้างที่ใส่ช้อนส้อม หมายเลขโต๊ะมักพิมพ์อยู่ข้าง ๆ
2. สแกนด้วย WeChat หรือ Alipay ระบบเปิดมินิโปรแกรมของร้าน ซึ่งมักตรวจหมายเลขโต๊ะให้อัตโนมัติ
3. เลือกและเพิ่มอาหาร หน้ามักแบ่งเป็นจานเด่น จานร้อน จานเย็น หลัก และเครื่องดื่ม พร้อมราคาและไอคอนระดับความเผ็ด
4. ระบุจำนวนคนและข้อจำกัด บางระบบใส่หมายเหตุในหน้าคำสั่งได้ เช่น ไม่ใส่พริก ไม่ใส่ผักชี ไม่ใส่ผงชูรสไก่
5. ส่งคำสั่ง ครัวรับออร์เดอร์ และอาหารมักเริ่มมาเสิร์ฟในไม่กี่นาที
6. จ่ายเงิน จ่ายในมินิโปรแกรมหรือที่เคาน์เตอร์ได้ ถ้าต้องการใบกำกับภาษี แจ้งพนักงานและให้ข้อมูลหัวบิล

จุดที่คนมักติด และวิธีแก้

• หน้าเว็บเป็นภาษาจีนทั้งหมด ทั้ง WeChat และ Alipay มีฟังก์ชันแปลในตัว กดค้างที่หน้าเพื่อแปล หรือขอให้พนักงานสั่งให้
• ไม่มีเบอร์โทรศัพท์จีน มินิโปรแกรมมักไม่ต้องใช้เบอร์จีน ขอเพียงบัญชี WeChat หรือ Alipay ลงทะเบียนแล้ว
• ไม่อยากสแกน ทำได้เลย บอกร้านว่าขอสั่งกับพนักงาน ร้านที่ถูกต้องมีบริการสั่งที่โต๊ะทั้งหมด
• อยากเพิ่มจานหรือเร่งอาหาร บอกพนักงานว่าขอเพิ่ม หรือขอให้เร็วขึ้น หรือสแกนอีกครั้งเพื่อเพิ่มคำสั่ง
• ร้านเก่าบางแห่งยังจดออร์เดอร์มือ ในร้านเล็ก เจ้าของมักจดเอง ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติ

5. เมื่ออยากกินรสคุ้นเคย: อาหารตะวันตกและฟาสต์ฟู้ดในเมืองใหญ่

ข้อสังเกตเชิงปฏิบัติ หนึ่ง บุฟเฟต์เช้าของโรงแรมคือตาข่ายนิรภัยของแขกต่างชาติ รวมทั้งจีนและตะวันตก ครอบคลุมรสประจำวันได้ สอง ฟาสต์ฟู้ดระหว่างประเทศหนาแน่นมากในห้างและศูนย์คมนาคม ใช้เป็นตัวสำรองได้สบาย สาม อาหารตะวันตกคุณภาพดีกระจุกอยู่ในเมืองชั้นหนึ่งไม่กี่แห่ง เมืองชั้นสองลงมาจะแคบลงชัดเจน

ข้อควรทราบอีกอย่าง อาหารตะวันตกในจีนอาจต่างจากแบรนด์เดียวกันในประเทศของคุณ เป็นผลจากการปรับให้เข้ากับท้องถิ่น ไม่ใช่ปัญหาคุณภาพ หากอยากได้รสที่ใกล้บ้านที่สุด ร้านตะวันตกในโรงแรมคือคำตอบที่ใกล้ที่สุด

6. หลีกเลี่ยงกับดักร้านอาหารในแหล่งท่องเที่ยว

• ดูว่าเมนูมีราคาชัดเจนไหม ร้านที่ถูกต้องต้องแสดงราคา ถ้าเมนูไม่มีราคา หรือพนักงานบอกปากเปล่าแบบคลุมเครือ ควรเปลี่ยนร้าน
• ถามหน่วยคิดราคาของอาหารทะเลและของป่า ถามตรง ๆ ว่าราคานี้เป็นต่อจานหรือต่อหน่วยน้ำหนัก
• ไม่รับชาและผ้าเปียกที่ไม่มีตารางราคา บอกได้เลยว่าไม่ต้องการชา ไม่ถือว่าเสียมารยาท
• ตรวจรายการก่อนจ่าย ร้านที่สั่งผ่านคิวอาร์โค้ดแสดงจานทั้งหมดในมือถือ ร้านที่สั่งกับพนักงานจะส่งใบรายการมา ดูชื่อและจำนวนก่อนจ่าย
• หลีกเลี่ยงการกินตรงประตูแหล่งท่องเที่ยว อาหารชนิดเดียวกันในเมืองเดียวกัน เดินออก 500 เมตรมักถูกลงกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์
• มีปัญหาให้ร้องเรียน จีนมีสายด่วนบริการท่องเที่ยวและช่องทางร้องเรียนด้านการตลาด เก็บบิลและหลักฐานการจ่ายไว้

7. บอกความต้องการด้านอาหารพิเศษอย่างไร

สองบทเรียนที่ควรจดจำ หนึ่ง บอกข้อจำกัดทั้งหมดครั้งเดียวตอนสั่ง ได้ผลกว่าอธิบายใหม่ทุกจาน สอง ให้เจ้าหน้าที่หรือไกด์ของเราช่วยบอก ร้านอาหารจีนโดยทั่วไปเคารพข้อจำกัดของแขก แต่เมื่อภาษาต่างกันมักเข้าใจผิด การให้คนท้องถิ่นสื่อสารจึงมั่นคงที่สุด หากทริปของคุณเกี่ยวข้องกับเจเต็มรูป แพ้อาหารรุนแรง หรือข้อกำหนดทางศาสนา ควรแจ้งเราก่อนออกเดินทาง

โดยรวมแล้วเกณฑ์การกินในจีนต่ำกว่าที่คิด มีเพียงสามเรื่องที่ต้องเตรียมจริง ๆ ติดตั้งเครื่องมือชำระเงิน เรียนสั่งอาหารผ่านคิวอาร์โค้ด และบอกข้อจำกัดให้ชัด ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของร้าน หากต้องการให้เราวางแผนมื้ออาหารและร้านที่แนะนำตามเส้นทางและรสนิยมของคุณ ส่งเส้นทาง จำนวนผู้เดินทาง และข้อจำกัดด้านอาหารมาได้ Jadetour จะวางแผนให้ ออกแบบทัวร์เฉพาะคุณ หรือ ติดต่อเราโดยตรง