ทะเลไผ่ซู่หนาน: เที่ยวป่าไผ่กว่า 7 หมื่นหมู่ กระเช้า ถ้ำเสียนยวี่ และราคาตั๋วปี 2026
ฤดูท่องเที่ยว 100 หยวน ฤดูหนาว 60 หยวน รถรับส่ง 55 หยวนใช้ได้สามวัน กระเช้าเที่ยวเดียว 50…

ฤดูท่องเที่ยว 100 หยวน ฤดูหนาว 60 หยวน รถรับส่ง 55 หยวนใช้ได้สามวัน กระเช้าเที่ยวเดียว 50 หยวน เลือกสายไหนและทำไมรถส่วนตัวต้องจองล่วงหน้า
ทะเลไผ่ซู่หนานเป็นสถานที่ประเภทที่ดูในภาพแล้วรู้สึกธรรมดา แต่พอเข้าไปข้างในกลับพูดไม่ออก ไผ่หนานมูกว่า 70,000 หมู่ หรือราว 4,700 เฮกตาร์ กระจายอยู่บนสันเขา 27 สันและยอดเขาเกิน 500 ยอด พื้นที่แกนกลาง 45 ตารางกิโลเมตร มีไผ่กว่า 400 สายพันธุ์ และพืชคลุมดินร้อยละ 92.4 บ่ายวันฤดูร้อนในเมืองอี๋ปินวัดได้ 34 องศา แต่ในเมืองไผ่เวลาเดิมวัดได้ 22 องศา นี่ไม่ใช่คำโฆษณา แต่เป็นผลจากความสูงและเรือนยอดไม้ร่วมกัน
แต่ที่นี่ก็เป็นสถานที่ที่เที่ยวผิดได้ง่ายมาก ด้วยเหตุผลที่ชัดเจน จุดท่องเที่ยวแต่ละแห่งห่างกัน 2 ถึง 8 กิโลเมตร เดินเท้าไม่สามารถเที่ยวครบได้ ต้องพึ่งรถรับส่งตลอดทั้งวัน กระเช้ามีเพียงเส้นเดียวและอยู่เฉพาะจุดเดียว หลายคนมาถึงแล้วเพิ่งพบว่าได้ตั๋วเข้าแล้วแต่ยังไม่ได้ตั๋วรถ แล้วยังนั่งกระเช้าผิดทิศ จบวันได้ดูแค่สามจุด
บทความนี้อธิบายราคาปี 2026 เส้นทาง การเลือกจุดที่ควรไปและควรตัด และวิธีเดินทางให้ครบในครั้งเดียว
สรุปก่อน: วันเดียวหรือสองวัน ไปสายตะวันตกหรือสายตะวันออก
จุดท่องเที่ยวที่นี่แบ่งเป็นสองสายตามธรรมชาติ คั่นด้วยช่วงถนนบนภูเขาช่วงหนึ่ง เข้าใจผังนี้แล้ว แผนเดินทางก็เขียนเสร็จไปครึ่งหนึ่ง
| เวลาที่คุณมี | เส้นทางที่แนะนำ | สิ่งที่ต้องยอมตัด |
|---|---|---|
| วันเดียว ขับรถเองหรือรถเช่าพร้อมคนขับ | ประตูตะวันตก หุบเขาหวันโหยว กระเช้าสถานีม่อซี หอวังกวนไห่ ทางเดินหยก หยุนไห่จง หยุน และเดินทางกลับ | ถ้ำเสียนยวี่และป้อมเทียนเป่า ซึ่งอยู่ทางใต้ตะวันออก ห่างกันกว่า 30 นาทีโดยรถ |
| วันครึ่งถึงสองวัน แนะนำที่สุด | วันที่หนึ่งสายตะวันตก: หุบเขาหวันโหยว กระเช้า หอวังกวนไห่ ทางเดินหยก วันที่สองสายตะวันออก: ถ้ำเสียนยวี่ ป้อมเทียนเป่า น้ำตกชีไฉ หยุนไห่จง | ไม่มีอะไรสำคัญ ควรพักในเขตเพื่อประหยัดการตรวจตั๋วซ้ำและการเดินทางไปกลับ |
| พาผู้สูงอายุหรือเด็กเล็ก | หุบเขาหวันโหยว เดินเฉพาะ 500 เมตรแรก กระเช้าไปกลับ หอวังกวนไห่ ทางเดินหยก แพไผ่หยุนไห่จง | ตัดทางเดินหน้าผาที่ถ้ำเสียนยวี่และป้อมเทียนเป่าออกทั้งหมด |
| ไปเพื่อถ่ายภาพเป็นหลัก | เช้าวันแรกที่ทางเดินหยก สายที่น้ำตกชีไฉ พลบที่ลานไป่โซ่ว เช้าวันที่สองที่หอวังกวนไห่ดูทะเลหมอก | ต้องพักในเขต ไม่อย่างนั้นจะไม่ทันแสงเจ็ดโมงเช้า |
สรุปสั้น ๆ สายตะวันตกดูรูปร่างของไผ่ สายตะวันออกดูไผ่คู่กับหน้าผาและสายน้ำ ถ้าเลือกได้เพียงสายเดียว ให้เลือกสายตะวันตก เพราะกระเช้ากับหอวังกวนไห่ให้ทัศนียภาพเดียวที่ไม่มีที่อื่นทดแทนได้
ราคาตั๋วและเวลาเปิดทำการปี 2026
ปี 2026 ที่นี่ใช้ราคาแบ่งฤดูกาล ตามประกาศอย่างเป็นทางการดังนี้
| รายการ | ราคา | หมายเหตุ |
|---|---|---|
| ตั๋วฤดูท่องเที่ยว 1 มีนาคมถึง 30 พฤศจิกายน | เต็ม 100 หยวน ลด 50 หยวน | ราคาลดใช้กับอายุ 6 ถึง 18 ปี และนักศึกษาระดับปริญญาตรีหรือต่ำกว่า |
| ตั๋วฤดูหนาว 1 ธันวาคมถึงสิ้นเดือนกุมภาพันธ์ | เต็ม 60 หยวน ลด 30 หยวน | ประมาณหกสิบเปอร์เซ็นต์ของฤดูท่องเที่ยว ฤดูหนาวคุ้มที่สุด |
| รถรับส่งในเขต | 55 หยวนต่อคน | ใช้ได้สามวัน ไม่จำกัดเที่ยว จุดต่าง ๆ ห่างกัน 2 ถึง 8 กิโลเมตร ตั๋วนี้จึงไม่ใช่ตัวเลือกเสริม |
| กระเช้าทัศนียภาพ ม่อซีถึงหอวังกวนไห่ | เที่ยวเดียว 50 หยวน ไปกลับ 75 หยวน | ยาว 2,742 เมตร ใช้เวลาราว 30 นาทีต่อเที่ยว เปิด 09:00 ถึง 17:00 |
| สวนแพนด้ายักษ์ | ผู้ใหญ่ 24 หยวน ลด 12 หยวน | เปิด 09:00 ถึง 17:00 หยุดรับเข้า 16:00 ราคานี้ใช้ถึง 30 พฤศจิกายน 2026 |
| แพไผ่ที่หยุนไห่จง | แพสี่คน 160 หยวน ไม่จำกัดเวลา | รวมแพได้ ราว 20 ถึง 40 หยวนต่อคน แพที่อ่าวอิ๋งเฟิงคิดอีก 30 หยวนต่อคน |
| เวยย่าฝู่เซียนที่หยุนไห่จง | 128 หยวนต่อคน | ใส่ชุดจีนโบราณแล้วโหนสลิงบินเหนือยอดไผ่ เป็นกิจกรรมเชิงประสบการณ์ล้วน |
ใครเข้าฟรี ใครจ่ายครึ่งราคา
- ฟรีตลอดทั้งปี เด็กอายุหกปีหรือต่ำกว่าหรือสูงไม่เกิน 1.2 เมตร ผู้สูงอายุ 65 ปีขึ้นไป อดีตข้าราชการระดับสูงที่เกษียณ ทหารประจำการรวมหน่วยกู้ภัยฉุกเฉิน ทหารผ่านศึกพิการ ทหารปลดประจำการ ครอบครัวผู้พลีชีพและครอบครัวทหารที่เสียชีวิตในการปฏิบัติหน้าที่ ผู้พิการ ผู้ถือบัตรผู้สื่อข่าว ไกด์ที่มีบัตรนำทัวร์ และนักบวชพุทธกับเต๋า
- อายุ 60 ถึง 65 ปี เข้าฟรีในวันธรรมดา แต่ช่วงวันหยุดตามกฎหมายเจ็ดเทศกาล คือปีใหม่ ตรุษจีน ชิงหมิง แรงงาน วันบ๊ะจ่าง ไหว้พระจันทร์ และวันชาติ เปลี่ยนเป็นครึ่งราคา
- ชาวเมืองอี๋ปิน 30 หยวนเมื่อแสดงบัตรประชาชนในเมือง ใช้ได้ทั้งปี ยกเว้น 1 ถึง 5 พฤษภาคม และ 1 ถึง 7 ตุลาคม
- เฉพาะปี 2026 ผู้ที่นามสกุลหม่าหรือเกิดปีมะเมีย รับตั๋วแรกเข้าฟรีตลอดปี แต่ต้องยื่นบัตรประชาชนที่เคาน์เตอร์ขายตั๋วหน้างานเท่านั้น จองออนไลน์ไม่ได้
- ส่วนลดจากการเดินทางมาถึง ผู้ที่ลงเครื่องที่สนามบินอู่เหลียงเย่ของอี๋ปิน หรือมาด้วยเที่ยวบินไชนาอีสเทิร์นสายเสฉวนและฉงชิ่ง แสดงบอร์ดดิ้งพาสรับตั๋วครึ่งราคาภายในเจ็ดวันนับจากวันที่มาถึง ใช้ได้ทั้งปี
เวลาเปิดทำการต้องดูสองชั้น พื้นที่ท่องเที่ยวแกนกลางเปิดตลอด 24 ชั่วโมงทั้งปี เขตไม่ปิด แต่กิจกรรมแต่ละอย่างมีเวลาแยกกัน กระเช้า 09:00 ถึง 17:00 แพไผ่หยุนไห่จง 08:30 ถึง 18:30 ทางเดินยอดไผ่ 07:00 ถึง 19:00 และรถรับส่งในเขต เดือนเมษายนถึงกันยายน 07:30 ถึง 18:00 ประมาณทุก 30 นาที ส่วนเดือนตุลาคมถึงมีนาคม วันธรรมดา 08:30 ถึง 16:30 วันหยุดสุดสัปดาห์และเทศกาล 08:30 ถึง 18:00 ประมาณทุก 60 นาที ข้อนี้สำคัญที่สุด วันธรรมดาในฤดูหนาวรถเที่ยวสุดท้ายออก 16:30 ถ้าบ่ายสามคุณยังอยู่ที่ถ้ำเสียนยวี่ คุณอาจต้องเดินกลับลานจอดรถ
รถส่วนตัวต้องจองล่วงหน้า รถทุกคันที่เข้าพื้นที่ต้องจองคิวผ่านมินิแอปอย่างเป็นทางการ ล่วงหน้าได้ถึงเจ็ดวัน หากไม่จองจะเข้าไม่ได้ นี่คือเหตุผลที่หลายคนถูกกันไว้ที่ประตูตะวันตก ถนนภายในเป็นทางภูเขาคดเคี้ยวและชัน ค่าจอดรถราว 20 หยวนต่อวัน
ทำไมตั๋วรถ 55 หยวนจึงเลี่ยงไม่ได้
ต้องพูดให้ชัดก่อน ที่นี่ไม่ใช่จุดท่องเที่ยวจุดเดียว แต่เป็นเทือกเขาทั้งเทือก โซนหลักแปดโซนและจุดย่อย 134 จุดกระจายอยู่ในพื้นที่แกนกลาง 45 ตารางกิโลเมตร จุดที่ใกล้ที่สุดห่างกัน 2 กิโลเมตร ไกลที่สุด 8 กิโลเมตร และเป็นทางหลวงภูเขาทั้งหมด ถ้าเดินเอา วันหนึ่งได้ไม่เกินสองจุด และหมดแรงไปกับถนน
รถรับส่งวิ่งเป็นวงระหว่างจุดหลักทุก 10 ถึง 15 นาทีในฤดูท่องเที่ยว และทุก 30 ถึง 60 นาทีในวันธรรมดาของฤดูหนาว ราคา 55 หยวนให้สามวันไม่จำกัดเที่ยว คิดแล้วนั่งสี่เที่ยวก็คุ้มทุน แต่การเดินสายตะวันตกบวกตะวันออกต้องนั่งแปดถึงสิบเที่ยว วิธีใช้ที่ถูกคือมองมันเป็นรถเมล์ ไม่ใช่รถรับส่งสนามบิน เห็นจุดที่ชอบก็ลง เดินชมเสร็จแล้วรอคันถัดไป ไม่ต้องเสียดายค่าโดยสาร
สองข้อปฏิบัติ ข้อแรก จดเวลารถเที่ยวสุดท้ายก่อนจัดแผนช่วงบ่าย นี่เป็นความผิดพลาดเดียวที่ทำให้ติดอยู่บนเขา ข้อสอง รถวิ่งสองทิศทางคือสายตะวันตกและสายตะวันออก ถามคนขับก่อนขึ้นว่ารถคันนี้ไปถึงจุดที่คุณจะไปหรือไม่ นั่งผิดทางบนถนนคดเคี้ยวต้องอ้อมเพิ่ม 20 นาที
สายตะวันตก: กระเช้าและหอวังกวนไห่ ทัศนียภาพเดียวที่ทดแทนไม่ได้
เข้าจากประตูตะวันตก จุดแรกมักเป็นหุบเขาหวันโหยว ทางเดินไม้ไผ่เลียบลำธาร ใช้เวลา 30 ถึง 60 นาที น้ำใสตื้น มีน้ำตกเล็ก ๆ สองสามจุดที่เด่นเรื่องเสียงมากกว่าภาพ พูดตรง ๆ ภูมิทัศน์ที่นี่ไม่ถึงกับตื่นตา คุณค่าของมันอยู่ที่จังหวะ หลังนั่งรถมายาว การเดินราบ ๆ ในหุบเขาช่วยดึงร่างกายออกจากรถ ถ้ามีเด็ก นี่คือจุดที่เหมาะที่สุด เพราะลงไปเล่นน้ำได้
จุดที่สองคือของจริง กระเช้าทัศนียภาพ เชื่อมก้นหุบเขาม่อซีกับหอวังกวนไห่ ยาว 2,742 เมตร ใช้เวลาราวครึ่งชั่วโมงต่อเที่ยว นี่คือจุดเดียวตลอดเส้นทางที่มองจากอากาศแล้วเข้าใจว่าคำว่าทะเลไผ่หมายถึงอะไร เมื่อกระเช้าขึ้นเหนือสันเขา ใต้เท้าคือยอดไผ่ต่อเนื่องไม่ขาดสาย เหมือนทะเลสีเขียวที่ถูกลมพับย่นแผ่ไปจนสุดขอบฟ้า ภาพนี้ถ่ายรูปออกมาไม่ได้ และเป็นสิ่งที่ทำให้ที่นี่ต่างจากภูเขาทุกแห่งที่มีไผ่ขึ้นอยู่
ราคาเที่ยวเดียว 50 หยวน ไปกลับ 75 หยวน แนะนำซื้อเที่ยวเดียวขึ้น แล้วเดินลง ขึ้น 30 นาทีดูภาพรวม ลงตามทางเดินอีกราว 40 นาทีผ่านป่าไผ่ ได้ทั้งสองประสบการณ์และประหยัด 25 หยวน ถ้าเดินไม่สะดวกหรือเวลากระชับค่อยซื้อไปกลับ
สถานีบนสุดคือหอวังกวนไห่ จุดสูงจุดหนึ่งของทะเลไผ่ ขึ้นไปมองได้ 360 องศา สิ่งที่คนรอที่นี่คือทะเลหมอกยามเช้า ซึ่งมีโอกาสสูงในเช้าหลังฝนหาย หมอกจะไหลอยู่เหนือยอดไผ่ เผยให้เห็นเพียงยอดเขาไม่กี่ลูก แต่ต้องบอกตามตรงว่ามันเป็นเรื่องของโชค ไม่ใช่เป้าหมายที่บังคับได้ เจอถือว่าโชคดี ไม่เจอก็ยังได้ภาพรวม และไม่ต้องผิดหวัง มุมบันไดภายในหอให้ภาพกดลงได้ดีกว่าดาดฟ้า เป็นมุมที่คนท้องถิ่นพูดถึงกันบ่อย
ขาลงมาคือทางเดินหยก จุดถ่ายภาพที่โด่งดังที่สุด ทางหินทรายแดงธรรมชาติยาว 480 เมตร กว้าง 6.5 เมตร ไผ่สองข้างเอนเข้าหากันจนโค้งเป็นอุโมงค์สีเขียวเหนือศีรษะ หินทรายแดงในเงาไผ่ดูเป็นสีแดงเข้ม จึงมีคำเรียกกันว่าพรมแดง ช่วงเวลาที่ดีที่สุดคือ 07:00 ถึง 08:00 หมอกยังไม่จางและไม่มีคน หลังเก้าโมงรถทัวร์มาทีละคัน ทางแคบและคนแน่น ประสบการณ์ลดลงทันที ช่วงบ่ายแก่ 16:00 ถึง 17:00 แสงเฉียงก็สวย จุดแสงจะตกกระทบทางหินเหมือนเศษทอง
สายตะวันออก: ถ้ำเสียนยวี่และป้อมเทียนเป่าบนหน้าผา ผู้กลัวความสูงควรข้าม
สายตะวันออกเป็นส่วนทางวัฒนธรรมและเป็นส่วนที่ถูกประเมินต่ำที่สุดของที่นี่ มันอยู่ห่างจากโซนแกนกลางฝั่งตะวันตกช่วงถนนภูเขาหนึ่งช่วง หลายคนข้ามเพราะขี้เกียจขึ้นรถ ซึ่งน่าเสียดาย
ถ้ำเสียนยวี่
ถ้ำเสียนยวี่ไม่ใช่ถ้ำในความหมายปกติ แต่เป็นเพิงหินยาวประมาณ 500 เมตร หลังพิงหน้าผาสูง ชายยื่นออกไปเหนือหุบเขาลึก ด้านบนเป็นป่าไผ่หนา ด้านล่างเป็นหุบเขาขนาดใหญ่ของทะเลไผ่ ซึ่งมีหมอกรวมและสลายเป็นระยะ ปากถ้ำจึงปรากฏและหายไปในหมอก ชาวบ้านจึงเรียกที่นี่ว่าไข่มุกแห่งทะเลไผ่
ที่นี่ยังเป็นศาสนสถานที่พุทธและเต๋าอยู่ร่วมกัน หลังราชวงศ์ซ่งมีการสร้างศาลกวนอิมและมหาวิหาร ฝ่ายเต๋าสร้างศาลหยกและศาลเหลาจื่อในสมัยชิง ปัจจุบันภายในยังมีพระแกะสลักหน้าผาสมัยหมิงหลายสิบองค์ และศิลาจารึกเก้ามังกรในมหาวิหารยังสมบูรณ์ที่สุด ก้อนหินไม่ใหญ่แต่มังกรทั้งเก้าถูกแกะอย่างมีชีวิต
ป้อมเทียนเป่า
ป้อมเทียนเป่าสร้างราวปี 1862 ในสมัยเซียนเฟิงถึงถงจื้อแห่งราชวงศ์ชิง แต่แรกเป็นป้อมทหารที่ทางการท้องถิ่นสร้างเพื่อต้านทานกองทัพไท่ผิงของสือต๋าไคที่ยกเข้าเสฉวน ต่อมาในยุคสาธารณรัฐใช้เป็นฐานป้องกันโจร สิ่งที่เหลืออยู่คือทางเดินหน้าผายาวราว 1,500 เมตร เจาะอยู่กลางหน้าผาสูงหลายร้อยเมตร เชื่อมถ้ำเสียนยวี่ทางตะวันตกกับวัดเทียนหวงทางตะวันออก ตลอดทางมีประตูหิน 13 ประตู และในปี 1997 มีการแกะเพิ่มคือศิลาจารึกสามสิบหกกลยุทธ์ พื้นที่รวมราว 1,000 ตารางเมตร หนึ่งกลยุทธ์หนึ่งภาพ แกะนูนสูง เรียงยาวตลอดหน้าผาหนึ่งกิโลเมตร นับเป็นทางเดินหินแกะแห่งแรกของจีนที่ใช้สามสิบหกกลยุทธ์เป็นเนื้อหา
ต้องเตือนให้ชัด ช่วงนี้ไม่เป็นมิตรกับคนกลัวความสูงเลย บางช่วงทางเดินเจาะติดหน้าผา ใต้เท้าคือความต่างระดับหลายร้อยเมตร ข้างตัวมีเพียงโซ่เส้นเดียว คนกลัวความสูง ครอบครัวที่มีเด็กเล็ก และวันที่ฝนเพิ่งตก ควรข้ามช่วงนี้ไปน้ำตกชีไฉแทน ระหว่างถ้ำเสียนยวี่กับป้อมเทียนเป่าเดินเชื่อมกัน ใช้เวลาราวสองชั่วโมง และไม่ต้องย้อนกลับทางเดิม
น้ำตกชีไฉ
ลำน้ำสุยเหลาไหลออกจากป่าลึก แล้วแตกเป็นสี่ชั้นที่สะพานหุยหลง ความต่างระดับรวมใกล้ 200 เมตร ชั้นแรกกว้าง 5 เมตร สูง 30 เมตร ดูละเอียดเหมือนผ้าไหมสีเงิน ชั้นที่สามกว้าง 4 เมตร สูง 50 เมตร เป็นช่วงที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ชั้นที่สี่กว้าง 5 เมตร สูง 74 เมตร อยู่ปากหุบเขา ส่วนใหญ่ได้ยินเสียงแต่ไม่เห็นตัว
คำว่าสีรุ้งมาจากการหักเหของแสงเที่ยงวันที่ส่องผ่านละอองน้ำ จะมีรุ้งพาดอยู่หน้าน้ำตก และเพราะละอองถูกลมพัดเคลื่อนที่ รุ้งจึงเลื่อนตามไปมาระหว่างชั้นน้ำตก โอกาสถ่ายรุ้งสูงสุดคือ 14:00 ถึง 16:00 โดยต้องเป็นวันฟ้าใส อากาศบนเขาสลับเร็ว ฝนสิบนาทีเป็นเรื่องปกติ ร่มที่นี่ไม่ใช่คำแนะนำ แต่เป็นอุปกรณ์จำเป็น
หยุนไห่จง: ผืนน้ำในภาพยนตร์กำลังภายใน
หยุนไห่จงเป็นแอ่งต่ำบนภูเขา ที่ถูกกั้นเป็นทะเลสาบพื้นที่ราว 60 หมู่ หรือสี่เฮกตาร์ ที่นี่มีชื่อเพราะอังลีถ่ายภาพยนตร์ไว้ คือช่วงที่จางจื่ออี้นั่งแพไผ่เฉียดผิวน้ำ
ปัจจุบันยังมีแพให้เล่น แพสี่คน 160 หยวน ไม่จำกัดเวลา รวมแพได้ ราว 20 ถึง 40 หยวนต่อคน คนพายสวมหมวกงอบดึงไม้ค้ำครั้งเดียว แพก็ค่อย ๆ เลื่อนออกไปในผืนน้ำเขียว ล้อมรอบด้วยเงาไผ่ ผิวน้ำนิ่งเหมือนกระจกหยก ต้องบอกให้ชัด นี่เป็นแพที่ใช้คนพาย ความเร็วช้ามาก คนชอบความตื่นเต้นจะรู้สึกน่าเบื่อ แต่คนที่อยากนั่งเงียบ ๆ สักพักจะรู้ว่าคุ้ม วันหยุดสุดสัปดาห์และเทศกาลอาจรอคิวกว่าครึ่งชั่วโมง แนะนำไปเช้า
ริมทะเลสาบยังมีกิจกรรมโหนสลิง 128 หยวนต่อคน ใส่ชุดจีนโบราณบินเหนือยอดไผ่ เป็นกิจกรรมสำหรับถ่ายคลิปสั้น ช่วงเช้าที่หมอกยังไม่จางเป็นเวลาทองของการถ่ายภาพที่นี่
สี่ที่ที่คนมักเดินผ่าน
- ลานไป่โซ่ว หรือศาลกวนอวิ๋น มองลงไปเห็นเนินเขาต่อเนื่องรูปร่างเหมือนเต่าหลายร้อยตัวก้มหัว จึงได้ชื่อว่าเต่าร้อยตัวคารวะ ภาพนี้ถูกใช้ในพิธีเปิดโอลิมปิกปักกิ่ง 2008 และเคยขึ้นจอใหญ่ที่ไทม์สแควร์ นิวยอร์ก เป็นจุดดูทะเลหมอก พระอาทิตย์ขึ้นและตกที่ดีด้วย
- วัดหลงอิ่น สร้างบนยอดเขา เวลาลมพัดเสียงไผ่ดังเหมือนมังกรคำราม จึงเป็นที่มาของชื่อ มาถึงก่อน 08:30 มักได้ภาพทะเลหมอก
- พิพิธภัณฑ์ไผ่ซู่หนาน พิพิธภัณฑ์ไผ่เฉพาะทางที่ใหญ่ที่สุดในจีน พื้นที่ 6,668 ตารางเมตร แบ่งเป็นห้องธรรมชาติ ประวัติศาสตร์ คติชาวบ้าน และเสียงไผ่ เป็นตัวเลือกวันฝนตก และเป็นทางลัดที่สุดที่จะเข้าใจสายวัฒนธรรมไผ่
- สวนแพนด้ายักษ์ เปิดใหม่ปี 2026 แห่งแรกของภาคใต้เสฉวน มีแพนด้าสี่ตัวเข้าอยู่ก่อน คือจินเคอ ฉีหลิน ผิงผิง และฝานซิง สองอาคารจัดแสดงตามสี่ฤดูของทะเลไผ่ อาคาร A ทำหลังคาเลียนเส้นภูเขา อาคาร B สร้างติดน้ำ มีรถไฟน้อยแพนด้า โซนสัตว์เล็ก และร้านอาหารแพนด้า แพนด้าคล่องแคล่วที่สุดช่วง 09:00 ถึง 11:00 ตั๋วผู้ใหญ่ 24 หยวน ลด 12 หยวน
การเดินทาง: ลงสถานีฉางหนิงสะดวกกว่าลงอี๋ปิน
หลายคนเข้าใจโดยปริยายว่าต้องไปลงอี๋ปินก่อนแล้วต่อรถ ความจริงสถานีฉางหนิงคือสถานีรถไฟความเร็วสูงที่ใกล้ที่สุด และนี่คือจุดที่ปรับได้ง่ายที่สุดของการวางแผนทั้งทริป
| ช่วงเส้นทาง | เวลา | ค่าใช้จ่าย | หมายเหตุ |
|---|---|---|---|
| เฉิงตูตะวันออกถึงอี๋ปินตะวันตก | ราว 1.5 ชั่วโมง | ชั้นสองราว 110 หยวน | รอบถี่ ควรตรวจด้วยว่ามีขบวนที่ไปฉางหนิงตรงหรือไม่ |
| อี๋ปินตะวันตกถึงฉางหนิง | 13 ถึง 15 นาที | 15 ถึง 17 หยวน | รอบออกกระจุกช่วงเช้าและเย็น ต้องเทียบตารางเวลา |
| สถานีฉางหนิงถึงประตูตะวันตก | 15 ถึง 20 นาที | แท็กซี่ราว 60 หยวนต่อคัน สี่ที่นั่ง | ทางด่วนพิเศษ 19 กิโลเมตร รถรับจองโทร 0831-4912288 |
| สถานีฉางหนิงถึงเขตโดยรถเมล์ | ราว 30 นาที | 3 ถึง 4 หยวน | สาย 3 ของฉางหนิง รถถี่แต่จอดหลายป้าย |
| ขับรถจากเฉิงตู | 3 ถึง 3.5 ชั่วโมง | ค่าทางด่วนบวกน้ำมัน | ราว 260 ถึง 280 กิโลเมตร ตั้งพิกัดไปที่ประตูตะวันตก |
| ขับรถจากฉงชิ่ง | ราว 2.5 ถึง 3 ชั่วโมง | - | ผ่านทางวงแหวนเฉิงตูฉงชิ่งเข้าทางด่วนอี๋ซวี่ ออกที่ทางแยกทะเลไผ่ |
อีกสองรายละเอียด ขบวนรถจากอี๋ปินตะวันตกไปฉางหนิงไม่ถี่ ช่วงเช้ามี 09:29 09:48 และ 10:18 จากนั้นว่างไปถึง 15:13 ซึ่งห่างเกือบห้าชั่วโมง ถ้าตกรถสามขบวนเช้า ทางเลือกคือแท็กซี่จากอี๋ปินตะวันตกราว 60 กิโลเมตร เจ็ดสิบนาที หรือต่อรถทัวร์จากในเมือง ควรตรวจตารางของวันนั้นก่อนตัดสินใจ และที่ทางออกสถานีฉางหนิงมีรถรับส่งแบบจองล่วงหน้า รถสี่ที่นั่ง 60 หยวนต่อคัน รถมินิบัสสิบหกที่นั่ง 200 หยวนต่อคัน โทรจองล่วงหน้า 0831-4912288 มั่นคงกว่าการเรียกแท็กซี่หน้างาน
ที่พักและการกิน: อาหารไผ่ทั้งสำรับคุ้มหรือไม่
ที่พัก ในเขตมีที่พัก 234 แห่ง ห้อง 5,037 ห้อง เตียง 8,025 เตียง ตั้งแต่องค์กรระดับห้าดาวไปจนถึงเกสต์เฮาส์คืนละหนึ่งถึงสองร้อยหยวน คำแนะนำเดียวที่สำคัญคือพักในเขต ไม่ใช่เพราะบรรยากาศ แต่เพราะประสิทธิภาพ ตั๋วเข้าอนุญาตให้กลับเข้าได้หลายครั้งภายในอายุตั๋วสำหรับผู้เข้าพักในพื้นที่ ตามที่ระบุบนตั๋ว หากพักนอกเขตต้องตรวจตั๋วซ้ำทุกวันและเสียเวลารถไปกลับอย่างน้อยหนึ่งชั่วโมง ห้องบนเขาในฤดูร้อนชื้นมาก ยืนยันก่อนจองว่ามีเครื่องปรับอากาศและเครื่องดูดความชื้น สองอย่างนี้จำเป็นจริง ๆ วันหยุดสุดสัปดาห์เดือนกรกฎาคมและสิงหาคมห้องเต็มเร็ว ควรจองล่วงหน้าอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์
การกิน อาหารไผ่ทั้งสำรับเป็นมรดกวัฒนธรรมที่จับต้องไม่ได้ระดับมณฑลของเสฉวน มีต้นกำเนิดสมัยราชวงศ์หมิง ใช้เห็ดเยื่อไผ่ หน่อไม้ รังนกไผ่ ผ้าขี้ริ้วไผ่ ไข่เห็ดเยื่อไผ่ และตัวอ่อนในหน่อไม้มาเป็นสำรับ หกสิบถึงแปดสิบบาทต่อคนก็กินได้อย่างดี หัวใจของสำรับคือเห็ดเยื่อไผ่ต้มไก่บ้าน น้ำใสรสหวาน เห็ดสดอมน้ำซุปเต็มคำ กัดแล้วน้ำซุปพุ่งออกมา อีกจานที่พลาดไม่ได้คือหน่อไม้ผัดเบคอนรมควันแบบชาวบ้าน หน่อไม้สดตัดวันนั้นกรอบเค็มหอม กินกับข้าวได้เปล่า ๆ หลายจาน
สองข้อควรระวัง ข้อแรก อย่าสั่งชุดใหญ่ราคา 888 หรือ 1,088 หยวน สั่งแยกจานคุ้มกว่ามาก และหลายรายการในชุดเป็นของเลียนแบบ ข้อสอง เห็ดเยื่อไผ่และรังนกไผ่ส่วนใหญ่เป็นของเพาะเลี้ยง อย่าเชื่อคำว่าเก็บจากป่า นอกเขตในตัวเมืองยังมีสองอย่างน่ากิน คือเจลลี่ข้าวเสวียงเหอทำจากน้ำบ่อองุ่นถ้วยละ 10 หยวน และบะหมี่เผาอี๋ปินชามละ 8 หยวน
หกความเข้าใจผิดที่พบบ่อย
- ตั๋วรวมรถรับส่งแล้ว ไม่รวม รถรับส่ง 55 หยวนแยก จุดห่างกัน 2 ถึง 8 กิโลเมตร ถ้าไม่ซื้อแทบไปไม่ได้
- ลงสถานีอี๋ปินสะดวกที่สุด สถานีฉางหนิงห่างประตูเพียง 19 กิโลเมตร 15 ถึง 20 นาที อี๋ปินตะวันตกยังต้องต่ออีกระยะ
- ขับรถเข้าไปได้เลย รถทุกคันต้องจองผ่านมินิแอปอย่างเป็นทางการล่วงหน้าถึงเจ็ดวัน ถ้าไม่จองเข้าไม่ได้
- กระเช้าไปกลับคุ้มกว่า ขึ้นเที่ยวเดียว 50 หยวนแล้วเดินลง ได้ประสบการณ์ครบกว่าและประหยัด 25 หยวน ซื้อไปกลับเฉพาะเมื่อเดินไม่สะดวก
- ฤดูหนาวไม่มีอะไรดู ตั๋วฤดูหนาว 60 หยวน คิดเป็นหกสิบเปอร์เซ็นต์ของฤดูท่องเที่ยว คนน้อย ใบไผ่เขียวอมเหลือง และบางครั้งมีหิมะเกาะยอดไผ่ เป็นฤดูที่คุ้มที่สุด
- วันเดียวเที่ยวครบ ครบแต่เฉพาะสายตะวันตก สายตะวันตกบวกตะวันออกข้ามพื้นที่แกนกลางทั้งหมด วันเดียวคืออยู่บนรถทั้งวัน
อีกข้อที่ต้องบอกให้ชัด ห้ามบินโดรนทั่วทั้งเขต อย่านำอุปกรณ์บินเข้าไป ยุงในป่าไผ่ตัวใหญ่และดุร้าย ต้องพกสเปรย์กันยุงให้พอ และทางหินหลังฝนลื่นเหมือนลานสเก็ต รองเท้าผ้าใบพื้นกันลื่นเป็นสิ่งบังคับ ไม่ใช่รองเท้าส้นสูงหรือรองเท้าแตะ
Jadetour จัดทะเลไผ่ซู่หนานอย่างไร
เราวางที่นี่ไว้กลางเส้นทางภาคใต้ของเสฉวน มักเชื่อมกับอี๋ปิน ซึ่งมีเมืองเก่าลี่จวงและโรงกลั่นอู่เหลียงเย่ หรือเชื่อมกับทะเลหินซิงเหวิน มากกว่าจะวิ่งไปกลับเฉพาะที่นี่ เหตุผลเป็นเรื่องปฏิบัติ เพราะห่างจากเฉิงตูเกิน 260 กิโลเมตรและจากฉงชิ่งราว 200 กิโลเมตร การไปกลับจุดเดียวทำให้สัดส่วนเวลาบนรถสูงเกินไป เมื่ออยู่ในเส้นวงจรต้นทุนการเดินทางจึงเฉลี่ยได้คุ้มกว่า
รูปแบบมาตรฐานของเราคือสองวัน วันที่หนึ่งออกจากเฉิงตูหรือฉงชิ่ง ถึงฉางหนิงตอนเที่ยง บ่ายไปสายตะวันตก หุบเขาหวันโหยว กระเช้า หอวังกวนไห่ ทางเดินหยก แล้วพักในเขต วันที่สองเช้าไปสายตะวันออก ถ้ำเสียนยวี่ ป้อมเทียนเป่า น้ำตกชีไฉ บ่ายนั่งแพที่หยุนไห่จงและดูแพนด้า เย็นเดินทางกลับ สำหรับกลุ่มที่พาผู้สูงอายุหรือเด็กเล็ก เราเปลี่ยนทางเดินหน้าผาเป็นน้ำตกกับพิพิธภัณฑ์ จังหวะช้าลง แต่ไม่มีใครต้องนั่งหวาดเสียวบนทางแคบที่ต่างระดับหลายร้อยเมตรทั้งบ่าย
สำหรับแขกต่างชาติ เราจัดคนขับพร้อมไกด์ที่พูดอังกฤษ และซื้อตั๋วรถรับส่งกับกระเช้าล่วงหน้าหนึ่งวันเพื่อไม่ต้องต่อคิวที่เคาน์เตอร์ ถ้าคุณกำหนดวันเดินทางมาเสฉวนแล้ว ส่งจำนวนคน ช่วงอายุ และว่าจะขับรถเองหรือไม่มาให้เรา เราจะทำแผนละเอียดถึงระดับชั่วโมงตามตารางรถและเวลาเปิดกระเช้าของฤดูนั้น รวมถึงควรเข้าไปถ่ายภาพที่ทางเดินหยกกี่โมง ควรนั่งกระเช้าเที่ยวเดียวหรือไปกลับ และควรค้างบนเขาหนึ่งคืนหรือไม่ รายละเอียดพวกนี้สำคัญกว่าคำถามที่ว่าที่นี่น่ามาไหมมาก
ให้เราช่วยวางแผนทริปนี้ไหม
บอกวันเดินทางและจำนวนผู้เดินทาง เราตอบกลับภายใน 24 ชั่วโมง
WhatsApp +86 183 1705 8017 · WeChat 18317058017
บทความเพิ่มเติม
เมืองโบราณเฟิ่งหวง: จุดชมวิวกลางคืน ล่องเรือแม่น้ำถัว และควรพักฝั่งไหน
เมืองเก่าเข้าฟรี มีเพียงเก้าจุดที่เก็บค่าเข้า รถไฟจากจางเจียเจี้ย 51 นาที ช่วงแสงสีน้ำเงิน 20 นาที และควรพักฝั่งไหนถึงจะเงียบ
2026.11.08พระใหญ่เล่อซาน: นั่งเรือหรือเดินขึ้นเขา และวิธีเลี่ยงคิวสามชั่วโมง
ตั๋วขึ้นเขา 80 หยวน ตั๋วเรือ 70 หยวน สองเส้นทางแทบไม่ทับกัน ราคา ช่วงเวลา โควตาทางเดิน 8,000 คนต่อวัน และวิธีเลี่ยงคิว
2026.11.08สามหุบเขาซื่อกูเนียง: ซวงเฉียว ฉางผิง หรือไห่จื่อ แบบไหนเหมาะกับคุณ
หุบเขาหนึ่งนั่งรถดูยอดหิมะ อีกหุบเขาเดินเลียบลำธาร และอีกหุบเขาขี่ม้าเข้าทุ่งหญ้า เปรียบเทียบตั๋ว เวลา และความเหนื่อย
2026.11.07
拷贝_1777286629764.jpg)
